15/4/2009 Ποιμαντορική Εγκύκλιος για το Πάσχα

15/04/2009 10:35  -  349 αναγνώσεις

 

† ΕΥΓΕΝΙΟΣ

ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

ΤΩ ΙΕΡΩ ΚΛΗΡΩ ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΟΦΡΟΥΡΗΤΩ ΛΑΩ

ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί και Συλλειτουργοί,

Τέκνα φωτόμορφα της Εκκλησίας,

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!

 

«Δια θανάτου το θνητόν, δια ταφής το φθαρτόν μεταβάλλεις·»

 (Τροπάριο ε´ ωδής Κανόνος Μεγάλου Σαββάτου).

Μέσα στην εποχή της ανοίξεως εορτάζομε την άνοιξη της ζωής, που συνδέεται όχι μόνο με τη φύση, αλλά και με την ίδια τη ζωή μας. Η Ανάσταση του Χριστού, που γιορτάζουμε είναι η εορτή των εορτών και η πανήγυρη των πανηγύρεων, το κέντρο της πίστεως και της λειτουργικής ζωής μας. Είναι το προοίμιο, η αρχή και της προσωπικής μας ανάστασης, που αρχίζει από τούτη τη ζωή. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ονομάζεται ακόμη και από ξένους μελετητές Εκκλησία της Αναστάσεως.

Ο άνθρωπος και ο κόσμος σήμερα επιλέγουν καθημερινά περισσότερο τον θάνατο παρά τη ζωή. Ο αιώνας μας με τις γενοκτονίες, τους πολέμους, τους λιμούς, τις ασθένειες και την πείνα που μαστίζει το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, αλλά και η απειλή της παγκόσμιας οικολογικής καταστροφής, έχουν σκορπίσει σ᾽ όλα τα μήκη και πλάτη την πίκρα και το πέπλο του θανάτου.

Ο καθένας απομονωμένος και αναδιπλωμένος στον εαυτό του, στην πρόσκαιρη μοίρα του, στα προβλήματα της οικονομίας και της ανασφάλειας, έχει πλέον παραδοθεί άνευ όρων όχι στον Χριστό, αλλά στις ολοκληρωμένες εμπορικοτεχνικές μορφές της «αυτοειδωλολατρίας» των ψευτοθρησκειών, των μυστικιστικών ιδεολογιών, της δήθεν υπερβατικής μυστικοπάθειας η ενδοστρέφειας. Εκφυλίζει τον εαυτό του και τη φύση, ώστε να κινδυνεύει όλη η δημιουργία από την αυτοκαταστροφή, αφού επεκτείνεται το φάσμα του θανάτου, πέραν απ᾽ τον εαυτό του και σ᾽ όλο τον κόσμο.

Ο άνθρωπος είναι πλασμένος για τη ζωή. Έχει μέσα του απ᾽ το Θεό δημιουργό το αίσθημα και τη γεύση για ζωή. Ζωή, όχι μόνο με τη βιολογική έννοια, πράγμα που τονίζουν οι αντίθεοι και οι άθεοι μηδενιστές, αλλά όντως ζωή ως συνέχεια της ζωής του ανθρώπου και ως κοινωνία μεταξύ του άλλου ανθρώπου και του Ζώντος Θεού. Ο άνθρωπος ως ζωντανή ύπαρξη και πρόσωπο ιερό είναι ζωντανή αρχή και συνισταμένη όλης της κτίσεως γύρω του. Εδώ, όμως, έγκειται και η ευθύνη μας.

Γιατί δυστυχώς, ο άνθρωπος μπορεί να γίνει και νεκρική αρχή και πρόξενος όχι της ζωής αλλά του θανάτου, αν επιλέξει στη ζωή του το δρόμο της αποστασίας από τον Θεό, της εγωπάθειας και της αυτονόμησης.

Εν τούτοις ο άνθρωπος όλων των εποχών, όλων των ηλικιών, όλων των φυλών απορρίπτει κατά βάθος το θάνατο με όλη του τη δύναμη και αναζητά τη ζωή στην αγάπη, στην ομορφιά, στον έρωτα η σε ψεύτικους παραδείσους όπως τα ναρκωτικά. Γυρεύει τη ζωή με κέντρο τον εαυτό του, τον οποίο θεοποιεί εξωστρακίζοντας τον Θεό. Τότε μισεί τον εαυτό του και τους άλλους. Μισεί την ύπαρξή του με τα αδιέξοδά του. Και τότε έρχεται ο πειρασμός που συχνά τον οδηγεί στο φόνο η στην αυτοχειρία, αφού του παρουσιάζει ως μόνη λύση, το τέρμα της ζωής, την αυτοκτονία, την υπέρτατη και παράλογη αυτή μορφή λατρείας του εαυτού μας. Η εκούσια παραίτηση από τη ζωή είναι αποτέλεσμα της απιστίας και της μηδενιστικής εποχής μας, γι᾽ αυτό αυξάνονται δυστυχώς και στην επαρχία τα κρούσματα αυτοκτονίας.

Ο άνθρωπος πρέπει να βγει από την απομόνωση, που είναι ο σωματικός αλλά και ο πνευματικός θάνατος. Πρέπει να δώσει μαρτυρία της ζωής, μαρτυρία του Αναστάντος Χριστού. Οι σχέσεις κοινωνίας, επικοινωνίας, θεοκοινωνίας, σχέσεις αγάπης με τον Θεό και τον συνάνθρωπο εξασφαλίζουν τη συμμετοχή των ζώντων στην κοινωνία με τον Ζώντα Θεόν. Αυτός ο Ζων Θεός είναι ο Ιησούς Χριστός. Είναι Θεός και άνθρωπος και γι᾽ αυτό είναι απαραίτητος για τον άνθρωπο και την κτίση.

Είναι «τα πάντα και εν πάσι Χριστός». Έχει την ανθρώπινη ιδιότητα, στοιχείο ζωής αναγκαίο και Αυτός μας χαρίζει από τη θεότητα, τον αγιασμό και τη θέωση.

Το Ευ-αγγέλιο, η ευχάριστη δηλ. αγγελία που διασώζει η Ορθοδοξία, λέει ο Ντοστογιέφσκι είναι ότι «η Ορθοδοξία διέσωσε το ακέραιο, το καθολικό, το σώον πρόσωπο του Χριστού». Αυτό υπάρχει ζωντανό μέχρι σήμερα στην Εκκλησία του Χριστού, στη νίκη κατά του θανάτου, στη θεία Λειτουργία. Γι᾽ αυτό και το Πανάχραντο Σώμα και Αίμα του Χριστού, όπως λέει ο άγιος Ιγνάτιος είναι πηγή ζωής, πηγή χαράς, «φάρμακο αθανασίας».

Ο Ι. Χριστός λέγεται Ζωοδότης και ο κενός Τάφος Του Ζωοδόχος Τάφος. Ο Θεός είναι ο Ων, το όντως Ον, ο υπάρχων παντού και πάντοτε, ενώ ο άνθρωπος είναι ον σχετικό και ύπαρξη εφήμερη. Γι᾽ αυτό σχετίζει, συσχετίζει, ενώνει, συνδέει και συνδέται χωρίς όμως να εξοντώνει το κακό και τον θάνατο.

Αγαπητοί μου Αδελφοί,

Οι Έλληνες φιλόσοφοι πίστευαν στην αθανασία της ψυχής. Οι Ιουδαίοι και οι Μωαμεθανοί πιστεύουν μεν στη μελλοντική ανάσταση των νεκρών αλλά μετά τη συντέλεια του κόσμου.

Η πρωτοτυπία του Χριστιανισμού έγκειται στο γεγονός της εν Χριστώ Ανάστασεώς μας, ήδη από αυτή τη ζωή. Η αιώνια ζωή αρχίζει από τούτο τον κόσμο, γιατί ο αναστάς εκ των νεκρών Κύριος νίκησε τον θάνατο. Η ζωηφόρος Ανάσταση του Χριστού αναζωογονεί πάντοτε και θα ανακαινίζει όλο τον άνθρωπο και όλη την κτίση με μια ριζική μεταμόρφωση του τρόπου υπάρξεώς τους. Ο Αναστημένος Χριστός ανέστησε τον υποδουλωμένο στη φθορά και στον θάνατο άνθρωπο. Από το πρώτο Πάσχα και μετά, έχουμε πάντα Πάσχα, δηλ. το πνεύμα, τη ζωή, το φως, τη δημιουργία. Μια ζωή ισχυρότερη από τον θάνατο γιατί νίκησε η ζωηφόρος Ανάσταση του Χριστού.

Ο Ντοστογιέφσκι χαρακτηρίζει τους πιστούς ανθρώπους «ζωοχαρείς», όχι για την απόλαυση της ζωής, αλλά για τη βεβαιότητα και την πληρότητα της αληθινής ζωής. Εκείνη τη ζωή, που έδειξε ο Κύριος λέγοντας: «Εγώ ήλθον ίνα ζωήν έχωσιν και περισσόν έχωσιν» (Ιω. 10,10) .

Το «περισσόν» δηλ. το περίσσευμα της ζωής, δεν είναι ούτε ο πολιτισμός, ούτε ο πλουτισμός της ζωής, ούτε η υπερκατανάλωση. Είναι ότι «Αναστάς ο Ιησούς από του Τάφου, καθώς προείπεν, έδωκεν ημίν την αιώνιον ζωήν και το μέγα έλεος». Ο πιστός άνθρωπος είναι γεμάτος από επιθυμία, δίψα και πόθο ζωής. Και παρά το γεγονός ότι ο σύγχρονος άνθρωπος είναι κουρασμένος από την ίδια τη ζωή, μπροστά στο θάνατο και στα γηρατειά επιθυμεί να ζήσει και να μη διακοπεί η ζωή του. Ποθεί να ζήσει την αδιάκοπη, ατελεύτητη και αιώνια ζωή.

Η Ανάσταση του Χριστού είναι πραγματικότητα, είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο στην ιστορία του κόσμου. Είναι πλήρωμα ζωής, όπως ακριβώς ξεχύνεται και γεμίζει όλος ο Ναός το βράδυ της Αναστάσεως από το Άγιον Φως, που φωτίζει και νοηματοδοτεί την παρούσα ζωή και χαρίζει σε όλους μας πίστη, ελπίδα και γεύση ζωής από τώρα, από σήμερα μέχρι και τη μέλλουσα αιώνια ζωή, «Πάσχα κροτούντες αιώνιον».

Αδελφοί μου,

Χριστός Ανέστη!

Αληθώς Ανέστη!

Άγιον Πάσχα 2009

† Ο Ιεραπύτνης και Σητείας ΕΥΓΕΝΙΟΣ

Διάπυρος προς τον Αναστάντα Κύριον ευχέτης πάντων υμών